شب عید پولدارها و فقرا...

همه مون دیدیم که تا یک مراسم مذهبی چیزی میخواد برگزار بشه روشنفکران پر درد و فقرا نواز دست به قلم و دست به میکروفون میشن و عالم رو پُر میکنند که آی مردم دنیا چرا اینهمه هزینه یک شام مراسم روضه میکنید؟ چرا میرید مکه در حالی که فقرا به نون شب محتاج اند؟؟ چرا به جای هزینه به شام و ناهار نذری امام حسین خرج فقرای بشدت محتاج نمیکنید و... از این حرف ها!

اما وقتی که عید و امثالهم میرسید این دردمندان فقرا انگار مسکن میزنند و یادشان میرود که فقرا شب عید دردشان چند برابر است هم درد نداری و هم درد زخم زبان و شرمندگی از خانواده و اشنایان دارند. انگار درد دردمندان احمق جامعه ما فقط مراسم مذهبی است که ریشه ان را بخشکانند نه رسیده گی به فقرا!!!

وقتی سفرهای خارج از کشور همین دردمندان فقر نواز در سال چند صد میلیون میشود کسی به فکر فقر و فقرا نیست ... وقتی برای یک عروسی و مشروب و موادش صد میلیون و بیشتر میدهند کسی نمیگوید فقیری هست که به نون شب محتاج است ... وقتی...

ولی باز دمِ امام حسینی ها گرم که همین ها دست گیر اند نه اون دردمندان بدبختی که دردشان لامذهبی بودنشان است وبس....